De nacht der reclamevreters! 16/11/07

Voor wie zich de link op Dimi’s blog herinnert: Jaaa! Ik had 2 tickets gewonnen !

Gisteren kwamen we iets later dan halfacht aan in het Depot in Leuven. Klaar voor 400 reclamefilmpjes van vroeger en nu en van alle hoeken uit de wereld. De reclamefilmpjes waren opgedeeld in 4 grote blokken van 1,5u spotjes. Leuk om te zien, maar 90 minuten is echt wel een beetje te lang.

Pauze!

Toen we binnenkwamen kregen we vanalles in onze handen gestopt: simkaarten, stickers, toeters, …. maar ook lichtjes. Deze konden we optimaal gebruiken tijdens de eerste pauze waarin de reclamespot voor de volgende nacht der reclamevreters gefilmd werd. De sfeer zat er goed in! en na enkele Malibu’s was het tijd voor deel 2.

Het tweede deel reclamefilmpjes vond ik het beste. Veel variatie en toffe filmpjes. En na onze lichtjesdans was er ook wat ambiance in de zaal. Er werd gretig gebruik gemaakt van de toeters bij de saaiere spots die te lang duurden, of er werd lustig meegetoeterd bij Italiaanse gezangen. Leuk!

Pauze!

Malibudobbelspellen waarmee je een hippe zonnebril kreeg en Malibustrandballen die ervoor zorgden dat het kind in iedereen nog eens naar boven kwam. Net niet iedereen die een bal te pakken kreeg, deed hem onmiddellijk plat om hem in zijn zak te steken Wees gerust, wij hebben er ook 1 één!

Het derde deel wist ons niet zo te bekoren… Hierin werden veel oude filmpjes getoond. Maar echt oude. En dat is wel leuk als je er een paar te zien krijgt, dan is het wel grappig om te weten dat zoiets gewerkt heeft, maar als iets te lang duurt, dan duurt het te lang… en aangezien de klok al naar 2u tikte, hebben we besloten ons bedje op te zoeken.

Welke spots zijn mij nu het meest bijgebleven?

Eerst en vooral was er een japanse spot voor fietsen. Die was echt wel grappig. Enkele meisjes die een liedje zingen terwijl ze naast hun mooie fiets staan… Nog opvallend waren de spots voor tabaco en voor bier. Veel biercommercials gezien en opvallend genoeg bijna allemaal met wilde dieren. Verder waren er ook heel veel ‘veilig vrijen’-spots.

Het waren wel een beetje veel spots om nu te overlopen en iets meer te schrijven over degene die ik het beste vond. Maar ik gok erop dat ik mij nog meer zal herinneren binnen enkele dagen en dan laat ik het zeker weten!

 Het was een leuke avond, maar toch ben ik blij dat ik de tickets gewonnen heb. Ik zou er het geld niet voor over hebben…

Creatieve uitbarsting

Op de terugweg van een niet zo succesvolle vergadering voor ons ap, kwamen we (lees: Dimitri en ikzelf) tot een leuk idee voor een sensibiliseringscampagne om te snel rijden tegen te gaan.

Het zou gaan om een printcampagne, met daarop de kilometerteller van een auto, en in plaats van de snelheden weer te geven zouden we de bedragen van de boetes die toegekend worden bij die snelheid weergeven. Eventueel zou je ook een soort van kartonnen kaartje kunnen verdelen die ze dan over hun kilometerteller kunnen leggen om te zien hoe duur de boetes zijn!

Elke commentaar over dit idee is welkom.

Guido Magazine op straat?

Zoals elke schooldag nadat ik goed en wel wakker geworden ben, vertrek ik vol goede moed naar het station. En wat doe je als je je vaste route voor de zoveelste keer bewandelt? Je kijkt rond naar de werken in de buurt, naar de mensen die je tegenkomt, waar je loopt en ja, ook naar de grond. Over een afstand van vijfhonderd meter heb ik minstens vier Guido Magazines op de grond zien liggen, keurig in een plastiekje (je moet weten, het was weer eens lekker hard aan het regenen) met telkens een 100-tal meter tussen.

Ik vroeg me af wat die daar lagen te doen. Zitten die magazines normaal in zo’n beschermfolie? Nee toch? Worden ze hier ergens uitgedeeld? Ik heb in ieder geval niets gezien aan het station.

Maar ik vond het een leuk idee: De aandacht op het nieuwe Guido Magazine vestigen door een aantal exemplaren op de grond te leggen waar op een dag wel duizenden Gentse studenten voorbijwandelen. Of marketing hier nu iets mee te maken heeft? Geen idee! Het kunnen evengoed een paar studenten geweest zijn die bij nader inzien toch geen zin hadden in een stukje lectuur… Maar ik blijf het een leuk idee vinden en het is in mijn geheugen opgeslaan!

Hallo!

Welkom op mymarcom!

Alle marketingcommunicatie die mijn pad kruist en waarvan ik het de moeite waard vind er het een en ander over te vertellen, komt hier terecht.

Deze blog zou zowat de vorm van een dagboek moeten aannemen… Vroeger heb ik ook een paar pogingen ondernomen om een dagboek bij te houden en uit ervaring waarschuw ik jullie: na enkele dagen (soms een week) ging het fout! Vandaar zal ik niet beloven elke dag systematisch iets te posten, maar ik doe mijn best om al wat leuke marcom is hier aan bod te laten komen!

Veel plezier!

Groetjes,
Virginie